Öyle bir şey yap ki bizim için;ölümün korkunç yüzünü söküp atmış ol ellerinle.Seninkinin adı "sonsuzluğa ulaşmak" olsun...Bize de ardından "kahraman" demek kalsın!

28 Kasım 2008 Cuma

Işığınla Aydınlat Beni

Ruhuma dokun sıcak ellerinle.
Yıka ışığınla boydan boya.
Merhameti öğret bana,soğuk rüzgarlar alıp götürmeden
Cesaret ateşinde ısıt beni,azap alevleri sarmadan.
Karanlık yanımı söküp al o güzel ellerinle
Dipsiz bir kuyuya kapat
Anahtarını at hiçliğe.
Çıkarmaya gelen herkes kapıdan dönsün
Dönsün ki,içimde hiç oluşmasın nefret tohumları
Masumlar rahat etsin bizim sayemizde.
Kollarına al beni
Işığınla yıka baştan aşağı
Gözlerine hapset beni
Hapset ki,senden başkasına muhtaç olamayım!
Sensizlik en büyük ceza olsun bana
Bir de bir silah ver ki iyiliğime,
Yıkılmadan yüzyıllara taşıyım kendimi
Seni ve emeğimi...
Kendine bağla beni
Bağla ki,seninle uyanıyım her güne.
Sıcak bir güneş ol günüme
Alnım açık,sırtım dik olsun sayende
İyiliğime sar beni
Kendi özümde erit,topla yeniden...
Yeniden sev beni
Sev ki inanmayan herkesi şaşırt yine.
Işıksız bırakma sakın bu yaralı ruhu...
Sensizlik bana diri diri gömülmektir çünkü
Kollarına al beni
Sev yine tüm kalbinle
Aynı yollarda sürüklenelim kaderimize
Ölüm bile ayrımadan göçüp gidelim el ele...
Bir amaç ver şu amaçsız hayatta
Bir de kural koy önüme,andım olsun.
Çünkü ben...
İnanmak istiyorum!

2 yorumunu belirten:

The Martyr dedi ki...

çok güzel olmuş. gerçekten çok etkilendim. çok içten bir yazı olmuş biraz da iyi anlamda şaşırdığımı belirtmek istiyorum. değişik de olmuş :) bu tarz bir şiir beklemiyordum açıkçası :)

melek dedi ki...

uzun zamandır beklediğim şiir sonunda gelmiş..hiçliğe atılan anahtara ulaşamayacaksın bir daha..izin vermiyorum artık.herkese ve herşeye inat bende varım..